Wat mijn buurman mij leerde over het leven

Wat mijn buurman mij leerde over het leven

door | Leren, Rust

Vorige week was ik eindelijk weer eens in mijn huisje in het bos in Drenthe. Omdat ik er alweer een aantal weken niet geweest was, lagen er ‘best veel’ klussen op me te wachten. In het bos heb ik ook een buurman. En die buurman, die leerde me een heel belangrijke les over het leven.
Moe naar het bos
Toen ik vorige week naar mijn huisje in het bos ging, was ik moe. Echt heel moe. Kapot moe. Dat kan gebeuren. Nou ben ik niet zo heel goed in niets doen. En na een aantal weken niet in mijn huisje geweest te zijn, was er hartstikke veel te doen. Binnen natuurlijk bed opmaken, ramen zemen, keuken soppen, afstoffen, stofzuigen en dweilen. En buiten vegen, ramen zemen, de buitenkant van het huisje schoonmaken en natuurlijk in de tuin werken. Pfoooeh! Behoorlijk veel klussen, zelfs als je niet kapot moe bent en dat was ik dus wel.
De buurman
Nu heb ik in het bos een buurman. Mijn buurman is een hele aardige, vriendelijke buurman. Ergens in de 70. Uit Groningen. Groningers staan bekend als nors en stug, maar mijn buurman is superaardig. Zo weet ik zeker dat ik hem (en zijn vrouw) ook en zelfs middenin de nacht om hulp kan vragen als ik die nodig heb. Zo’n buurman, begrijp je?
De bezige buurman
Inmiddels woon ik ruim zes jaar regelmatig en nog vaker onregelmatig in het bos. En net zo lang ken ik mijn aardige buurman. Nu is mij een ding opgevallen aan mijn buurman in het bos; hij is bezig. Altijd. Nooit niet. Vanaf ’s morgens vroeg zie ik buurman vegen, de carport schoonmaken, blaadjes aanharken en geloof me, er zijn heel veel blaadjes in een bos… Hij zeemt de ramen, sopt de buitenboel, stofzuigt, hangt was op, schildert zijn schuur voor de 800e keer, tipt plekjes bij, repareert hier en daar wat en fikst en knutselt erop los. Kortom; mijn buurman is altijd bezig.
Altijd bezig
Als ik alleen al naar mijn buurman kijk, word ik moe. Ik! Omdat hij altijd bezig is met van alles en nog wat. Het lijkt wel of hij altijd bezig moet zijn. Van zichzelf dan hè, zijn vrouw roept altijd tegen hem dat hij moet gaan zitten. Enne, ook dat herken ik… Maar dan van mijn man. Die roept ook altijd dat ik moet gaan zitten, uitrusten, gewoon eens lekker niks moet doen, op mijn kont moet gaan zitten en dat ik vooral toch eens lekker moet luieren. Dat je altijd wel bezig kunt zijn en door kunt gaan, maar dat het leven niet alleen uit werken en bezig zijn bestaat. Of in mijn geval, zou moeten bestaan. Oei, dat is pijnlijk herkenbaar.
Moe in het bos
Vorige week was ik eindelijk weer eens in mijn huisje in het bos. Ik was moe. Kapot moe. Mijn buurman was druk bezig in zijn tuin. Natuurlijk. En ik… deed het hele weekend helemaal niks. Nakko! Ik staarde in het haardvuur, ging lekker buiten wandelen, las eindelijk weer eens wat tijdschriften, keek tv en zat gewoon zomaar te zitten in mijn stoel. Wat zit ie eigenlijk lekker! Ik luierde en deed precies wat ik nodig had; uitrusten, ontspannen en rust nemen. Mijn buurman was en bleef bezig met allerlei klussen. Door naar hem te kijken, wist ik dat ik het anders mocht doen. En dat is wat mijn buurman mij leerde over het leven!

‘Uitrusten en rust nemen is noodzakelijk

en helemaal okee’

Delen is houden van!